Die Seerower

Hier in Glenmore se winkel
staan 'n oom in die ry.
Hy staan doodstil en wag
vir sy beurt reg voor my.
Toe ek afkyk, word my hart koud,
ek voel ek wil kreun;
hy't tatoos en 'n oorbel en 'n ysterbeen.


En ek wonder wat's sy storie van toeka se tyd.
Was dit 'n ongeluk of het 'n haai sy been afgebyt?
Is hy 'n seerower met 'n ystertand en 'n afvingerhand,
wat sy skatte hier kom wegsteek op Peter Pan se strand?

Wat is in sy skatkis, vra klein boetman,
Is dit geld, juwele of dalk tien rand?
Maar wat van sy ysterbeen, wonder ons weer?
En is dit nie dalk soms 'n bietjie seer?

Toe die oom klaar betaal het, toe draai hy om
en ek kyk in sagte blou oe, ek was skoon stom.
Hy glimlag toe vriendelik en loop sonder om te steun,
met tatoo's en 'n oorbel en 'n ysterbeen.

As iemand jou met klippe gooi

Wat doen jy met die klippe waarmee ander jou gooi?

* Party mense bou 'n muur rondom hulle om in weg te kruip.

* Party bou 'n altaar om hulleself te offer.

* Ander vat die klippe en gooi dadelik terug.

* Ander bou 'n "onthou-jy" toring.

* Ek bou trappe met daardie einste klippe sodat ek nader
aan my Vader kan kom, nader aan Sy voete. Dan kan Hy my opraap in Sy
liefdevolle arms.

Ek het eendag gelees: "As jy op jou kniee staan, het jy nie sulke lang tone waarop mense kan trap nie."

En ek bid vanoggend: Meer van U Here, minder van myself...

Koerantmenspakkie

Die nuutste nuus is beskikbaar:
-geisoleer teen die koue-
slaap die koerant-mens-pakkie;
toegerol in die nuutste Rapport,
onder 'n brug,
salig onbewus van die sluipers,
donker dwalende duiwels.

Tog half weggesteek teen die
"koue" van bo,
met wintersvingers wat van
onder af krap en steek.
Het mense jou vergeet,
is jou hart van binne ook so
koud en alleen,
haweloos?

Is die waarom's en wanneer's
ook te veel in jou lewe,
dat jy leef dag tot dag,
onder die aandsterre,
hartseer,
alleen,
onder 'n brug,
toegedraai in koerantpapier?

Hoekom?

Diepste vorming

Dis hier diep-diep binne my,
waar bloed warm vloei,
en my vlees, sag en pienk,
van seerkry maklik bloei.

Dis hier diep-diep binne my,
waar Hy geen beitel kap;
want die sagte vlees is klei
waaraan Hy saggies vat.

Dis my kern - my menswees
hier diep binne-in.
Waar geen mure skanse bied;
net liewe name op die mure
van my hart se lief en leed.

En hierdie sagte, menswees binne-in
hou Hy saggies in Sy palm
en Hy gebruik warm trane
om dit teer te vorm.

Dis hierdie sagte kern binne-in
wat vra meer van Hom:
sodat die roos wat Hy vorm
in prag vir Hom kan blom.